yağmurlu bir gündügöz yaşlarımın tuzubuharlı otobüs camındaşekiller kazanıyordubiraz soğukturüzgarla kucaklaşırkenıslanan paçalarımisyan ediyordumutlu bir gündüaşka aşık gibikimse yoktuamaarıyordum onukitaplar arasında bulamadım hiççalan telefonlarımeski sokaklarhaftalık bir dergiarıyordum...
<!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> Kaçsam bırakıp Penceresinden bakılınca bok gibi olan...
<!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> Sürekli duyduğum çığlıklar Kulaklarımın parçasıydılar Bir anlık...
yorgunluklarımbitmezmiymişlerher anımı doyasıya yaşarkendamlayan yağmurlarda boğulmuşumgeçmiş peşime düştüğündeşizofren hislerimdaha mı korkmuşellerimi her açışımda bazı geri dönüşlerbırakışlarsolgun çiçeklerimgeriye dönüşlerimgeçmişe hasretlerimbitiremeyişleryılgınsızlıklarımumudumhikayelerimkısa sözlerimbitirmemeye yeltenişlerimdeğiştim mi?bırakıyor muyum kolayca gidemiyor...
şarkıya hepimiz sözler ekliyorduk,tarihe paralel.Ne acılar barındırıyordu eklemeye yeltenene hazmettirerek.tam neşelerinden bahsederken -daha yeni kadın olmuş- bir yürek, birden duraksıyordu ,iniyordu elmacık kemiklerinden süzülerek...En son...
Bilemedik mi?Anlayamadık mı?Sorsam cevap verir misin?Yılgınlıklarımı tazeler gibisinÖzlemin çatı katındayımSıkıştım, sendeİnkarlarım tükendiAyna tutmuş gibiyim kendime-sana karşıGörür müsün beni içindeArıtmak istersinHissetmek ne acı vericiBütün çaresizliklerimin toplamısınKendimden...
sessizlik hakimdi odadaki ruhlardakapı gıcırdardıkafamızı çevirip bakarönümüze geri dönerdikçekirdek çitlemelerimizdeböyle özelliksiz dakikalardı iştebakıldığı yerden yorumludolu bakana güzeldiboşa anlamsızbana mutlu, doyumsuzbitmesin istenilenbirde çay içersinhafif tebessümiçten düşüncelerleyellenirsinhele...
kanı çekilmişti sankibu tekerrürlerden sıkılmışdinlenen şarkılar yetmezokunanlar dar gelmeye başlamıştıgöz altlarımor muydular yineasırlık uykular biriktirmiştiyorgundubıkmıştıen içindekiler en benciller oluvermiştibilememiş yakınlıktaniç geçirmeleri artmışyalnızlık kumbarası patlamışdireniyormuş her...
....mutsuzlukbelki en acılıların arasında"en büyük,en derin benim" diyenlerdendiryalnız olduğuna inanmıştır her varlığın özü gibioysa sürüler barındırır içindeher geçen saniye kimilerinin doğup,kimilerinin ölmesi gibien kalabalık klandır...
kaç tanesinizniye bırakmıyorsunuz-kendi başıma-üzüntülerimin eksikliği sizden mi?bölüştük mü onları bileiçimdeki kıpırtılar yok olmaya yüz tuttuağlayamıyorum artıkfazla mı sizinkiler acaba?daha çok sevebiliyor musunuz benden?şanslıymış gelenlerkaybedenler yok...
ne vücutlar var topraklaşmışkuraklaşmış...belkide çöllere susamışseraplara zemin olmuşrenksizliğe alışık artıkfarksızlaşmışlarsınır çoktan geçilmişnitelikler kaybolmanın anlamını yitirmişyağmura susamış buralarbirikintilerde yüzmeye yeltenmişizumut doğuruyoruz her andano an duran hayatlara...
çözümsüzlükler içindeyizher biri yeni sorularla içimdefilizlenmelerini istemiyorumarzuları hırslıkayboluyoruz olaylardaalgılar yok olmuş arzulardavarlığım kaybolmuş onlarınkindedayanmak anlamını yitirmişgözüm şaşırmıyor artıkbaksamda görmüyor hiçbirinimidem bulanıyor kelimelerdeanlamsızlaşıyor tepkilerölürken insanlarımbombalar bana...
sokaklardaağlıyor acılarımızkoşuyoruz peşlerindenyılıyoruz bazendüşüyoruzyara içinde dizlerimizanlıyoruz savaşlarıyılmamaya yeminli gibisilahımız yokkana bulayamıyorumkimseyi onlar gibibaşımızda taşlarherkes silahsız değilmişsekmeye başlıyorara ara bazılarıkaldırımlar geçtikçeyerdeyizkaldıran yoktümlükten bencillik ırmakları akıyor kanla...
dünya gözyaşlarına hakim olamıyordu artıkağlatıyordu ,doluyordu,yansıtıyordu kendineneyini kaybettin diyordum bencileyinsöyleyemiyorduda bükülmüş erdemine sarılıyorduiçimden çığlıklar atıp susuyordum gizli kalmış erdemlerimle onadayanağım yok ne umuyorsunuz benden diyordugüçlüsün...
gözyaşlarım akarkentitreyen belkide ürperen vücudumaayrılık şarkısını söylüyordumhaberim yokkenelimden kalem düşmez olmuş bilemedimuykular siper olmuşilaçlar etki etmemiş bizekendimi bulamıyorumgerçeklere üşenmekten artıkinsanlar dalgalar şeklindemerak ediyorlaranlatamıyorumsoramıyorumne onlara ne...
sonunda sıkışıp kaldık şarkılardanakaratlar arasındaayırt edemiyordum ikimiziderinlemesine incelemelerimdeümitler son bulmuyor bendeher şarkı ikimizegel-gitlerle dolu satır aralarındayızbilinmezlerde yinegidemiyorsun kararsızlığınlakal diyemiyorum gururumlahep arada kalmalar varbulutlar yağmura hasret...
zaman kavramının dışındabulduğum boşluktaiçten gelen hıçkırıklarımlabaşbaşa kaldım yinebu renksiz odaanılarımı öldüren duvarlarzamandan soyutuz burdaperdeler çürümeye başlamış inatlagüneşle aynı taraftaonlar soyutlayamamışlar kendilerinihaykırmışlar yüzüme yıllarcaduymamışımgörememişim çığlık atışlarınıoysaki...
korktun yinebelli etmemenaslında anlayamadığımdan emin olmanaradaydın belkidegüvensizdinhala öylesinumutlarını öldürüp geldinkitaba önsöz yazarkenanlaşılmayacağından eminaslında beni öldürüpte geldinumudunun, korkusuzluğunun,güvenininson kırıntılarını döktün yollaraanlattın unutulmaz destanları banaçok mu fazla...
yine seçmiştimözenereköyle arıyordumkikaderle anlaşaraken acılısını ,en bana uygununu seçiyordukbenliğim terkediliş rolünü çabuk özlüyorduonu doyurmakta bana düşüyordu her seferindefazla zamana ihtiyacım yoktu yinesadece istiyordum ve alıyordumkimse...
sesim bugün çok dokunaklısanki şiir okuyormuş gibihayatı şiirselleştirmiş tanrı gibiküfürleri ahenkle kusabiliyorumisyanlar hoş görünüyor sürülerekarmaşık bir yerlerde yalnızlığımla başbaşayımaramızda umulmaz bir bağlamutluyum onlasevenlerime haykırırcasınagörmemezlikten geliyoruz...
uyandım! birdenama ne bir prens öpmüştüne de büyü bozulmuştunormaldi -her zamanki gibi-sarsılmıştım sadecedüşmüştüm çünkü yine en dipsiz uçurumlardanen keskin sularagördüm yine yaralarımı yollardakabuk bağlamışlardıamakoparıyorlardı onları...
&amp;amp;amp;amp;lt;!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --&amp;amp;amp;amp;gt; Acı akıyordu satırlarıma gözyaşlarımın belirsizliğinden...
doruklarındaydıkbiliyorduk ikimizdeamasaklayışımızın gizemine hayran kalmıştıkönce başlıyordunbütün kendiliğinden banabize bir şeyler katmayabakakalıyordum tavrına,konuşmanadudaklarından her çıkan sözdekendimi bulmanınderinliklerine beni saklamanın denizinde sarıldığın yılan olmanınkeyfine doyamıyordumiçimdeydinokyanuslarda aradığımbulamadığım hazinelerin...